Δευτέρα, 6 Ιανουαρίου 2014

Η Καπετάνισσα

Δάγκωσε τα χείλη της
Τόσο δυνατά
Που άρχισαν να στάζουν αίμα
Κι άλλο αίμα

Τόσο αίμα
-που ξαφνικά-
Βρέθηκε περικυκλωμένη
Από έναν κόκκινο ωκεανό

Μέσα του έπλεαν
Καραβοτσακισμένοι μάγκες
Ναυαγισμένα "Ωχ αμάν"
Και σκοτεινοί σεβντάδες

Σύντροφοί της, πια, όλοι στο ταξίδι

Έβγαλε το καπέλο της
Χάιδεψε λίγο το φανταστικό της μούσι
Και ωσάν άλλος θαλασσόλυκος
Που πια ξέρει
Και γνωρίζει
Άρχισε ν' αγναντεύει την απεραντοσύνη
Με βλέμμα σίγουρο

Η αρμύρα
Δεν θα 'φευγε ποτέ από τα χείλη της
Αίμα και θάλασσα θαρρείς πια ήταν ένα
Κι ήθελε κι άλλη
Κ ήθελε κιάλι
Η Καπετάνισσα

Για τη Σ.


Y.S.