Δευτέρα, 6 Ιανουαρίου 2014

Η Καπετάνισσα

Δάγκωσε τα χείλη της
Τόσο δυνατά
Που άρχισαν να στάζουν αίμα

Τόσο αίμα
-που ξάφνικα-
Βρέθηκε περικυκλωμένη
Από έναν κόκκινο ωκεανό

Μέσα του έπλεαν
Καραβοτσακισμένοι μάγκες
Ναυαγισμένα "Ωχ αμάν"
Και μαύροι σεβντάδες

Όλοι τους σύντροφοί της στο ταξίδι

Έβγαλε το καπέλο της
Χάιδεψε λίγο
Το φανταστικό της μούσι
Κι ωσάν άλλος θαλασσόλυκος
Που πια ξέρει
Και γνωρίζει
Άρχισε ν' αγναντεύει
Την απεραντοσύνη
Με βλέμμα σίγουρο

Η αρμύρα
Δεν θα 'φευγε ποτέ απ' τα χείλη της
Αίμα και θάλασσα θαρρείς πια ήταν ένα
Κι ήθελε κι άλλη
Κ ήθελε κιάλι
Η Καπετάνισσα

Για τη Σ.


Y.S.