Πέμπτη, 21 Αυγούστου 2014

Τα γυαλιά του πατέρα

Κοιτούσε τον πατέρα του στα μάτια
Περιμένοντας να θυμηθεί το όνομά του
Ανάμεσα στις βαθιές του, πια, ρυτίδες
Γλιστρούσαν διάφανα δάκρυα
Κι εκείνος παρατηρούσε τη διαδρομή τους
Μήπως
Μήπως και θυμηθεί που καταλήγουν

Καταλήγουν σε μικρές διάφανες λίμνες;
Καταλήγουν στον ουρανό;
Μήπως καταλήγουν στο διάστημα;
Κι αν καταλήγουν στο διάστημα, σε ποιο διάστημα ακριβώς καταλήγουν;
Γιατί έλειπαν και οι δύο καιρό
Πολύ καιρό

Ο πατέρας άρχισε να ψάχνει τα γυαλιά του

Και τότε εκείνος
Άνοιξε τις παλάμες του
Και μέσα από τις διάσπαρτες μικρές πληγές που είχε σ' αυτές
Άρχισε να βγάζει
Μικρά κομμάτια γυαλιών
Που εξείχαν
Δεκάδες μικρά κομμάτια γυαλιών
Το ένα μετά το άλλο

Τα τοποθέτησε προσεκτικά πάνω στο μεταλλικό τραπέζι που τους χώριζε, σχηματίζοντας έναν κύκλο
Και μετά από ακριβώς τρία δευτερόλεπτα
Φόρεσε το καπέλο του
Και έφυγε

Δεν θυμήθηκε ποτέ το όνομά του



Y.S.