Παρασκευή, 3 Οκτωβρίου 2014

Μπλε, πράσινοι και μωβ...

Οι ζωντανοί νεκροί
Οι άνθρωποι που εύχονται
Να μπορούσαν να αλλάξουν δέρμα
Οι μπλε, πράσινοι, μωβ άνθρωποι
Που προσπερνάς στον δρόμο
Που σκοντάφτεις πάνω τους
Καθώς περνάς απέναντι τη λεωφόρο

Οι μπλε, πράσινοι, μωβ άνθρωποι
Με τον σταθερό παλμό
Και το ακόμα πιο σταθερό βήμα
Με τα μάτια που κρέμονται
Και τα χείλη που λιώνουν

Οι ζωντανοί νεκροί
Οι τιμωροί της φαντασίας
Οι εχθροί της ουσίας
Οι άνθρωποι που απλώνουν τα χέρια τους
Απλώς και μόνο για να μπορέσουν να ισορροπήσουν
Και όχι ν' αγγίξουν

Το δέρμα τους καίγεται αργά κάτω απ' τον ήλιο
Οι σάρκες τους γλιστρούν στο πεζοδρόμιο
Ο χρόνος το ίδιο
Όμως δεν μπορούν να το(ν) δουν
Κι έτσι, κάθε φορά, σκοντάφτουν πάνω του
Σαν σε αδέσποτο σκυλί
Κι έτσι κάθε φορά, κάθε φορά
Του ορμάνε να το(ν) κατασπαράξουν
Χωρίς να νιώθουν τα -ήδη- μπηγμένα δόντια του στο σβέρκο τους

Μπλε, πράσινοι και μωβ
...
Περαστικοί και λίγο αστείοι



Y.S.

.

Σήμερα είσαι
...
Αύριο δεν είσαι
...
Γι' αυτό να είσαι
Εκεί που θες να είσαι


Y.S.