Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2014

Είμαστε οι μαύροι κλόουν

Είμαστε οι κούκλες στη σκονισμένη βιτρίνα της συνείδησής σου 
Είμαστε τα φαντάσματα που χορεύουν γυμνά στους βρώμικους δρόμους της πόλης
Είμαστε οι θεοί που ποτέ δεν πίστεψες αλλά πάντα φοβόσουν

Είμαστε
Ο πρωινός σου πονοκέφαλος
Οι αϋπνίες που σε βασανίζουν χρόνια

Ο κόμπος της γραβάτας σου μοιάζει με θηλιά
Το κράνος σου που μοιάζει με αστείο

Είμαστε πολλοί
Αμέτρητοι
Είμαστε τα παιδιά του Mίσους σου
Που διάλεξαν την Aγάπη

Στα χέρια μας κρατάμε το μέλλον σου
Κι ας απειλείς το παρόν μας

Είμαστε οι μαύροι κλόουν που στοιχειώνουν τους εφιάλτες σου
Τα κόκκινα δάκρυα που καταλήγουν στα σφιγμένα σου χείλη και τα κάνουν να μοιάζουν με υπόσχεση

Τι ξέρεις όμως εσύ από υποσχέσεις

Ποτέ σου δεν κράτησες καμιά



Y.S.