Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2014

«Μαίρη Τζέην»

Το υποβρύχιό μας λεγόταν «Μαίρη Τζέην»
Πλέαμε κοντά στις κουβανικές ακτές
Αποστολή μας ήταν να μεταφέρουμε με ασφάλεια
Και απόλυτη εχεμύθεια
Μια σημαντική ποσότητα πούρων

Αυτά τα πούρα, όμως, δεν ήταν σαν τα συνηθισμένα
Αυτά τα πούρα τα κάπνιζαν μόνο φαντάσματα καπετάνιων
Εραστές του κύματος
Που βρέθηκαν κάποτε λαβωμένοι από τον ίδιο τους τον έρωτα:
Τη θάλασσα

Όταν φτάναμε στο... σημείο
Εκτόξευαμε τις αυτοσχέδιες τορπίλες
Κι εκείνες με τη σειρά τους
Μοίραζαν τα πούρα στους καπετάνιους

Κανείς από το πλήρωμα δεν επιτρεπόταν να κοιτάξει
Κατά τη διάρκεια της μοιρασιάς
Όσοι το τόλμησαν αυτό
Έχασαν τα μάτια τους για πάντα

Ο μύθος
Θέλει τα φαντάσματα των καπετάνιων
Να τρέχουν σαν το φως
Και να καίνε σαν την λάβα
Ήταν
...
Ένα ηφαίστειο στην καρδιά του βυθού

Κάπνιζαν πούρα μονάχα για να ξεθυμαίνουν
...
Για να κοιμούνται

Για να βγάζουν για λίγο το βαρύ τους καπέλο



Y.S.