Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2015

Δεν ξέρω να σου αφηγούμαι την αγάπη μου...

"Δεν ξέρω να σου αφηγούμαι την αγάπη μου.
Δεν ξέρω να σου χαϊδεύω το κεφάλι
όταν είναι ζαλισμένο.
Δεν ξέρω να χορεύω χορούς για δύο.
Δεν ξέρω να συγκρατώ την ορμή μου.

Σκάω σαν κύμα πάνω στα βράχια σου.
Δροσίζοντάς τα με τις υποσχέσεις μου.
Ο ήλιος από πάνω μας καίει.
Ο ήλιος από κάτω μας φλέγεται.

Δεν γελάω
όταν δεν μπορώ να με πάρω στα σοβαρά.
Και δεν ξέρω να λέω αστεία
χωρίς να τα προδίδω.

Ξέρω όμως να ζωγραφίζω στον αέρα
τ' όνομά σου
με τα δάχτυλά μου.
Να μπλέκω τα μαλλιά σου
μέχρι να γίνουν ένα κουβάρι.
Για να ψάξω μετά την άκρη του.

Ξέρω να διευθύνω την ορχήστρα των σκιών σου
και να είμαι ο μαέστρος των φόβων σου."

Κάπως έτσι έκλεισε το γράμμα της, η Δόνα Ισαβέλλα.



Y.S.

1 σχόλιο:

Nikos P είπε...

πριν γκρεμίσουν
τον τοίχο που φιλοτεχνεί
το ζωγραφιστό τετραγωνάκι
με τ αρχικά των εραστών
οι λαφυραγωγοί