Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2015

Το χρυσό φλάουτο

Τον φώναζαν "Το χρυσό φλάουτο"
Από τα χείλη του έβγαιναν νότες θεϊκές
Νότες-υπενθυμίσεις
Της ομορφιάς
Της απλότητας
Της ομορφιάς της απλότητας

Μια μέρα
Ενώ έπαιζε
Άρχισε να αιωρείται πάνω απ' το κοινό του
Κι ύστερα από λίγο
Άρχισε να αιωρείται, μαζί του, κι αυτό

Έχοντας καταφέρει, λοιπόν, να ξεγελάσουν τη βαρύτητα
Χαμογελούσαν στον Θεό
Όχι μόνο σαν να υπήρχε
Αλλά σαν να τους έβλεπε
Όχι μόνο σαν να τους έβλεπε
Αλλά σαν να τους χαμογελούσε κι αυτός


Y.S.

Δεν υπάρχουν σχόλια: