Τετάρτη, 13 Ιανουαρίου 2016

Σαν φίδια χωρίς γλώσσες

Γλιστρούσαμε στα χορτάρια
Σαν φίδια χωρίς γλώσσες
Κι όταν φτάναμε στην άκρη του ποταμιού
Λικνιζόμασταν στον ήχο του νερού
-που έμοιαζε με αυτόν της φλογέρας του γητευτή-
Χωρίς να σκεφτόμαστε

Μόνο δάγκωνε ο ένας το δέρμα του άλλου
...
Κι ύστερα αυτό άλλαζε
Κι ύστερα αλλάζαμε

Κι ύστερα ξαναγλιστρούσαμε στα χορτάρια
...
Άγνωστοι πια
Μεταξύ μας

Μα με τον ήχο του νερού
Να μας ακολουθεί
Παντού
Ακόμα και στις κρυψώνες μας



Y.S.

Δεν υπάρχουν σχόλια: